6 Kame of Dood – Stille zaterdag

 

Zo het leven in duister
de grot van het lichaam
gevuld met de heilige geest
verdorde grond onder voeten
levens gelijk de woestijn
die eenzaamheid

stilte

stiller

stilst

stilt
de verlangens
naar liefdeslicht
een gedicht
van ziel
tot ziel

Maria Magdalena
en Jezus van Jozef
en Maria

zielen vertwijfeld
ingewijd en altijd
in afwachting

De Hemel bevrucht de Aarde
met stokken
zegt de mythe
van een indianen stam
ik nam de woorden tot mij
verbind nog immer wijsheidsverhalen
poog ze te hertalen
in mijn dagelijkse dag.

foto van Anja Tekelenburg.

Projectie

Laten leven
en zijn
loslaten
en praten
over iets
dat niets lijkt

Laten leven
beseffen
dat jouw oorden
en pijn gelijk
en volkomen
anders zijn

gelijkwaardig
niet gelijk.

Je verwijt mij afstand
ik voel
uit niet
jij uit
voelt niet
naar mij.

 

Stille tranen

Moe
verdrietig
eenzaam

gevoel
dat opkomt
generaties lang
de genen
heeft
gevuld

Moe
verdrietig
eenzaam

Met tranen in de ogen

voor anderen

een onbegrijpelijke blik

ik slik onzekerheid in
vraag
krijg terug
dat ik boos ben
doordringend kijk
terwijl ik haar al
in het geheel
van het gebouw
aanschouw

niet te veel aankijk

wie heeft hier nu
een probleem?

Een zweem
van tranen
eenzaamheid

vult mijn dag en nacht
het komt aan op trouw zijn
aan mijn eigen
kracht
en
beperking

Moe
verdrietig
dankbaar

om de kleine dingen
in het leven

de mensen
waar ik mijzelf
mag
zijn
helpen
opdelven

(Past in de serie Autisme)