De oervrouw

Ze laat zich niet zien
in haar diepste wezen

zijn

de pijn

transformerend
zoekend naar schaduwen
waarheid
integriteit

De eigen pijn ziend
misschien ruimte vragend
draagt het in zachte vertwijfeling
water naar oceanen
vol oude wijsheden

spelend met walvissen
dolfijnen
gevoel verbonden
met hemel
en Aarde

wandelend
door haar
vaderland
handen tasten
naar de schoonheid
tussen afval
en culturele natuur
camera’s bij villa’s

Ze laat zich niet zien
in haar diepste wezen

zijn

de pijn

transformerend
zoekend naar schaduwen
waarheid
integriteit


Geef een antwoord