Ijsland sprookje

Er was eens een elfenkoningin
ze verloor de inspiratie door mensenvoeten
die kwamen wroeten in haar leefgebied.
Ze overziet het geheel en weent tragedie-tranen
we wanen ons in sprookjesland waar oorlog
en vertekende machtsverhoudingen gespannen
voeten, veren en geweren in actie brengen.

De elfen mengen zich niet in de strijd, lijden zacht
in stenenheuvelen aan de watervloed, warme golfstromen
sturend, turend naar het leven in en om het waterfjord.

Op een mooie lentedag, komt er een kind spelen
alleen en wil met bloemen en mieren zijn leven delen.
De elfenkoningin ziet en geniet, ze komt tot ontwaken
maakt haar volk wakker en vraagt hen te dansen
cirkels van licht op de ogen en voeten, handen landen
op de kruidenbuidels.

De elfen ontwaken, maken zich gereed voor een liefdesdans
in het veld, ze dansen traag en zingen zacht: het welkomslied.

Welkom kind, hier vind je alle ruimte en respect
die jij verdient. Jij bent onze kleine dierbare vriend.
Het kind voelt de genegenheid, breidt zijn speelveld uit
verstilt en rilt van verwondering.
Niet wetend wat het hoort of ziet, voelt hij meer dan hij weet, vergeet …

Afbeelding kan het volgende bevatten: berg, lucht, wolk, buiten en natuur

Geef een reactie