Reactie op een Noord Amerikaans beeld

Zo herkenbaar

voor datgene

wat me overkwam

vorig jaar

het trauma van het ooit zo mooi begonnen samen ontdekken en ontwikkelen bij De Krachtfabriek te Houten.

Van in je Kracht komen, is het verworden tot een Roddelfabriek. Waar je uitgezet kunt worden omdat een paar mensen ( 5 van de toen 200) zich aan je irriteren en twee jaar lang anderen bewerken zodat …

Ik heb het uitzetten niet aan zien komen, omdat mentale bedreigingen en verbaal agressieve uitingen richting mij, ertoe hebben geleid dat ik weg moest. Er is mij diverse malen gevraagd om te blijven en door te gaan met de dingen die ik deed, door dezelfde personen die een paar weken later als een blok achter laster en leugen zijn gaan staan.

Voor mij als HSP-er ongelooflijk en onbestaanbaar. En toch had ik er mee te dealen.

Helpend was het boek: destructieve relaties op de schop van Jan Storms, de houding van enige van mijn vriendinnen en vrienden, mijn partner en een therapeut die me over het trauma heen heeft geholpen.

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, staande mensen, lucht en nacht
Darlene Doll Smith

Something amazing to leave behind….

“And once the storm is over, you won’t remember how you made it through, how you managed to survive. You won’t even be sure, whether the storm is really over. But one thing is certain. When you come out of the storm, you won’t be the same person who walked in. That’s what this storm’s all about.”

― haruki murakami

Julius en Germalina

 

Dagen gaan voorbij
een aantal jaren ook
ze leven ‘s winters op Castellum Fectio
in de zomer op de boerderij.

De valk brengt berichten van de Noord
Julia en Felarathael en de kleinkinderen
leven daar rustig en gelukkig

Julia als vrouw van het stamhoofd Ylyndar
Folmar Leora wordt oud, geeft laatste kennis door

Avarhild en Ansbald worden door Morrighan en Folmar Leora ingewijd
als kind tot aan hun tienerjaren.

Beide sterven als de tweeling tien jaren oud is.
De valk brengt het bericht.

Dan wordt Julius ziek van een beet van een vos
werkend in het bos, wordt hij gebeten en de wond
ontsteekt, het bloed verschiet van kleur
de geur van olie en zalf mag niet baten.

Julius sterft.

Germalina herinnert zich de woorden van Felarathael
na de uitvaart, zoekt ze alles bijeen.
Oberon de tweelingbroer blijft op Castellum Fectio
hij is er werkzaam als stalmeester en wil blijven
wordt ook opgeleid tot leider met groeiende verantwoordelijkheden.
Ze besteden ruim aandacht aan het afscheid en Oberon
gaat als hoofdschipper mee, naar de Noord.
Hij zal terugkeren en zijn vader opvolgen.

De jonge tweeling Elo en Gela gaat met Germalina mee.
Zo is de cirkel van Germalina rond.

De grond hier in Houten, stond centraal
in het verhaal dat zich als louter spel ontspon.

Het levenstoneel in Houten Zuid, schrijft zich verder in het nu.

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant

Wat als liefde …

Wat als de liefde is
het samenleven soms
onleefbaar lijkt
de humor aan de wilgen hangt
in verlangen naar fata morgana’s.

Voorspelbaarheid en spontaniteit
helderheid en speelsheid vloeken.

Hoe kan ik de hoeken afronden?

Doorgronden hoe diep deze pijn en twijfel
mijn kaken doet kraken en losslaande dogma’s
naar boven halen …
dogma’s opnieuw gevoeld bij liederen
bij een rouwdienst en de stekende pijn
van dichtgesnoerde monden mijn lijf
zo diep pijnlijk confronteert …

een vertaling van de kruisdood die leven
op aarde soms kan zijn …
zoekend en tastend naar de eindeloze liefde …

Liefde
in wezen
verborgen
geraakt
in het hart
bezield
buiten
lichamen
om
mystiek
in muziek
van lente
gevoeld.

De reis

Varend over meanderende wateren omgeven door snaterende eenden en futen, valkjes zwierend rondom het lange schip.
Lucia vraagt een valk naar Ylyndar te gaan en te melden dat ze onderweg zijn …
De valk vliegt vrolijk op, op zoek naar de standplaats van Ylyndar en Morrighan.

Folmar Leora en Felarathael, volgen de vogel aandachtig op zijn vlucht.

Felarathael is de eerste die ziet en voelt dat Ylyndar en Morrighan in de problemen zijn.
De vader van Ylyndar is ziek en overleden.
De stam is onrustig en verdeeld.

Folmar Leora zoekt verbinding in de geest en geneest Ylyndar van zijn verwarring en onrust.
De rust kust zijn ziel als hij de verbinding versterkt voelt met zijn geliefden.

Bij Arnhem stappen ze uit en over, op een ander kleiner vaartuig. Wijzelina neemt de leiding, er gaat een roeier mee.

Julius keert met de andere roeiers terug naar Castellum Fectio. Met tranen in zijn ogen laat hij Wijzelina, zijn dochter en kleine zoon gaan.
Ze staan op de kade te zwaaien en zaaien bloemen onder een oude boom.

Wijzelina volgt een kleine stroom, tot er een oude boom in het blikveld verschijnt, de spanning bij haar verdwijnt …
Dit is de plaats waar zij het leven zal afsluiten, buiten alle verwachtingen om, nodigt ze Julia, Folmar Lorea en Felarathael uit, om haar te begeleiden.
Ze herstellen de oude hut, zodat Wijzelina beschut kan gaan.
Drie dagen blijven ze op deze plaats, samen zoekend naar wijsheid en delend wat nog gedeeld wil worden.

Dan na drie dagen, spreekt Wijzelina haar laatste liefdevolle wijze woorden uit, draagt haar laatste kennis over en sluit haar ogen.
Ze wordt liefdevol begraven bij de oude boom.

Ze varen verder, twee dagen lang, om aan te komen in de Noord.

Wijzelina

Wijzelina is zeer op leeftijd
ze voert een strijd met nodig zijn
en bottenpijn die haar ‘s morgens wekt
uit een diep onrustige slaap

in stilte gaapt zij om het leven
gegeven de noodzaak om nog even
te blijven en haar verlangen
om terug te gaan naar niemandsland

waar ze in stilte
op zachte mosgrond
de morgenstond
nog eenmaal mag ervaren
op de plaats
waar zij haar geliefde in haar hart borg

de zorg voor Germalina en Lucia
beweegt zich naar een einde.

Wijzelina is zeer op leeftijd
ze vraagt Lucia om haar met Felarathael
en Julius mee te nemen
te brengen
naar de plaats waar ze ooit
haar alleenzaamheid tot krachtbron
wist te maken.

Zij stemmen in
Zoeken lavendel en jeneverbes
een flesje balsem met mirre
uit Rome overgekomen …

Het is najaar als ze gaan
Germalina laat een stille traan
dank je lieve wijze Heks
voor alle liefde
levenslessen
wijsheden, ze leven voort
in ons hart
ik geef het door.

En ze gaan gevieren met een schip en vier roeiers.

12 No’j of Aarde

 

Jullie leefden voor
ons uit grootmoederlijk
aanwezig in ons

DNA zonder weerga
wezenloos verstaan wij pijn

gesnoerde monden
verplichte verzorging van
alles behalve

je eigen lichaam, dat krom
gebogen in het graf wacht

wederopstanding des
vlezes beloofd in regels
Dordt weet het niet meer

ach lieve heer vergeet leer
en schenk uw vergeving

In gesprekken met steeds ouder wordende ooms en tantes, kom je soms dingen op het spoor die aansluiten bij eigen levensvragen en spiegelvragen … zo de erfelijke of is het systemische migraine. Wat ik heb geleerd tijdens Medische Basiskennis, afgezet tegen mijn laatste therapie sessie en de vrouwen aan moeders kant. Nooit geweten dat oma ook migraine had.

Bijzonder!

Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen, zittende mensen en binnen