Morringhan en Lucia

 

Ze dwalen samen door het bos
Morringhan en Lucia
op zoek naar een sprankelende bron

daar schitteren druppels op de bodem
spiegelen bladeren langs een beek
opwaarts het water
tintelend en borrelend.

Lucia vertelt haar, er wacht een kind
op samenkomen van Ylyndar en mij in vrije
open ruimte, nabij de waterbron
levende druppels onder fris groen bladerdak.

Morringhan vertelt over de Noord, hoe vroedvrouwen
meer nog dan de andere vrouwen en mannen
zich soms bewustzijn van de roep van een kind
om te komen en te landen,

met open handen, dienen zij het minnespel
een liefdevol samenkomen van de geliefden
in de lente, vruchtbaarheid van waarde weten.

Ze maken een bladerdak
maken een klein altaar
leggen een mosbed met schapenvacht
een dank van bladeren en mos
het raster van wilgentenen en twijgen

Ze maken bloemenkransen en Lucia baadt
Morrighan gaat terug en stuurt Ylyndar
naar de bron
hier verblijven ze een maand.

Ze voedend zich met water, liefde en boskruiden
een ree komt aan, laat zich vangen, eten, de huiden
dienen als basis voor de wieg en drum.

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant, boom, lucht, buiten, natuur en water

Reacties

Morringhan en Lucia — 2 reacties

  1. Een mooi verhaal met die bijpassende namen in realiteit mogelijk en in een droomwereld zeker, die toch contact houd, met het tastbare, bij die prachtige wilde foto.

Geef een reactie