Als leven te zwaar wordt

Als je buiten alle hokjes
door het leven dient te gaan
bestaat er zoveel genadeloosheid
oordeel en vooroordeel

 

de kracht van kwetsbaarheid
tot kunst verheven
is het grootste compliment dat er bestaat
oordeel en miskenning

 

soms als de druk te lang te hoog en groot is
wordt in de oerpijn en kwetsbaarheid van het leven
ademhalen zelfs teveel en de draagkracht
die nog immer even groot is als voorheen

te klein voor de last van het leven
dat suïcidale deel, de vraag waarom leef ik nog
kan dan eenmalig oppoppen …

die gedachte is nog veilig
op het moment dat de drang om te springen
zo sterk is, dat je het bijna doet …

dan met jezelf in gesprek
onderzoeken welke pijn niet te dragen is …
je ziet het niet aan de buitenkant

het leeft geimplodeerd aan de binnenkant
van een beschadigd leven …

zoals al eens eerder omschreven
er over praten is vrijwel onmogelijk …

het bagatelliseren
het onbegrip
het miskennen

is nog meer last op kwetsbare en gebroken schouders …

durf je dan naast de mens te zitten, en te zijn?


Geef een reactie