Als leven op zwart …

Sylvia Reijbroek

Als het leven op zwart staat
en er dat ene kleine strookje licht
door een kierlijk koortje

dat ene sprankje

 

 

Een leven dat nog wil zijn
de pijn doorvoelend
vol gevoel
in samen

 

Als het leven op zwart staat
het gesprek lijkt te stokken en blokken
zwaarder dan jij

je benen tergen

dat ene sprankje

 

Een leven dat getekend is
door pesten en miskenning
gewenning
is er nooit

 

 

Die momenten dat de dans
sprankelend vlindert
het zindert in het licht
verlichting oplicht
verplichte dag
uit doorwaakte nachten

dat ene sprankje

 

Een leven dat getekend is
door pesten en miskenning
haat en nijd, de tijd
verminken
verzinken wij in het Zelf
een eigen Geweld
vol hoop en moed

 

dat ene fragment
dat jou jij maakt …

n.a.v. een reactie op een tekst van John Roovers en verder uitgewerkt

 


Reacties

Als leven op zwart … — 2 reacties

Geef een reactie