Temeer

Ik draal en draag je naar binnen
meisje met de blauwe jurk
koordje om je middel

rondjes rennend in een lege straat
zeven lentes jong of oud
je houdt de energie niet

in het kader van de ramp

die elke mens vreest en alles lam legt

wil ik gezegd hebben

dat het respect voor het idee
iedereen doet mee om sterven te voorkomen
we dromen ons twee duizend

rondjes rennend in een lege straat
zeven lentes jong en bang
om nu spontaan te groeten

zo anders dan anders
de straten, de lanen, de wegen
lentezon laat bloemen bloeien

mij rozig kleuren en tulpen ontwaken
we maken er wat van
denk aan alleengaanden

die eenzaam en kwetsbaar verpieteren
vernietigd de hoop op werkelijk contact
een lentezon op het rimpelend gelaat.


Geef een reactie