Quarantaine en verpleeghuiszorg nu

Oma Visser

.

.

ik was zes toen je in het Parkhuis kwam

zestien toen je overleed.

.

dat moment in Canada

nam voor vertrek afscheid

in memorie met haar dochter

mijn tante

mijn moeders moederzus

die later ook …

.

Jaren zag ik de fases van vergetelheid

het was op een leeftijd van vanzelfsprekendheid

.

zielsveel hield ik van oma

ze raakte nooit in coma, slechts in nevel.

.

Kinderjaren in het Parkhuis

gesloten dementie.

.

.

.

Oma Tekelenburg

.

.

ouderdoms Alzheimer

ik was tiener toen het kwam

.

de Bendering

bezoek met Vader

Ik bid het onze Vader

ons laatste gebed

onze laatste kus

.

En het was goed.

.

.

.

Mijn moeder

.

Parkinson

zo jong al

taalvermogen kwijt

slechts zien

en tastzin

gesprekken verstommen

ogen spreken

handen raken.

.

.

.

Dementie

.

ooms en tantes

allen met andere vormen

van onbereikbaarheid

vergetelheid en doofheid

afscheid op afstand

oceanen ver

.

contact soms verloren

een keer nog met video

eigen kinderen eromheen

.

bloedbanden en nabijheid

een hand op de jouwe

verbonden in de kring

.

.

.

Een oom

.

alleen ruim negentig

doof

vrouw is heen

geen kinderen

slechts een neef en nicht

.

telefoon onmogelijk

in het huis waar hij is

en anders stokdoof

.

geen bereik.

.

N.a.v. een discussie over eenzaamheid in verpleeghuizen, die versterkt wordt door de quarantaine.


Geef een reactie