Het Bloemenkind

vanmorgen zong ze nog
en floot ze toch
ze danste over straat
.
de avond valt
de celdeur knalt
nu boet ze voor haar daad
.
ze kreeg de garantie
van nultolerantie
op haar mooie harten vol kleur
.
zij vond ze toch beter
dan anderhalf meter
en nog meer corona-gezeur
.
een avondbui spat
de tegels zijn nat
haar streken ze zijn nu niet meer
.
haar kleurrijke strijd
met bont stoepiekrijt
dit doet ze dus nimmer nooit weer
.
haar lesje geleerd
ja, dit was verkeerd
ze zal het nu zeker wel laten..
.
ze neuriet en lacht
vanaf morgennacht
vind je harten van verf in de straten
.
.
Danny Keff

 


Geef een reactie