Phoenix – VI

Dan nog meer laten
in gesprek met de wind
de hemel

 

 

water sprankelt in de zon
waarmee het leven begint
en ik niet meer zwijg

 

 

ooit onderdrukt
tot het moment van bevrijding
gevangenschap
bevrijding
gevangenschap
bevrijding
gevangenschap
bevrijding

 

 

Dan nog meer laten
in gesprek met de elementen
en mijn hart

 

 

ruimte
vrijheid
openheid
landen
in het Zelf

.

.

Phoenix IV

Langzaam de bevrijdingAfbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en water

van zoveel stress in lijf en leden

 

 

het opstaan en stilstaan

bij het gevoel van het zelf

 

 

hervinden en zon en licht

weer kunnen zien, misschien

 

 

nog aarzelend

er is nog zoveel los te laten

 

 

hart en ziel in gesprek

met lijf en leden

duizenden facetten pijn

verdriet en tranen

 

 

ze banen zich een weg

via hart, armen en handen

 

 

water neem op

laat het stromen

 

 

langzaam de bevrijding

weer kunnen staan

 

 

de wind voelen

de zon zien

 

langzaam heel langzaam
laten en ontvangen

 

Phoenix III

En de boosheid
onmachtAfbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, kind, buiten, water en natuur

stampend
laten

 

boven water
loslaten
af laten gaan
stromend

 

 

waar voeding
en woede
wegen zoeken
boeken herschrijven

 

 

en de boosheid
onmacht

stampend
laten

 

 

handen tot vuisten
knuisten wit-rood
de dood spookt rond
het leven vecht
zich open

 

 

 

het kind
de mens
gezien
gehoord

Phoenix II

zoveel pijnAfbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en water

angst, verstarring

eindeloze verwarring

 

 

duizend tranen

banen zich een weg

naar buiten

 

 

gebalde vuisten

verstrakte kaken

beenderen vol duister

 

 

merg verteert door

zoveel pijn en verdriet

geen mens die het ziet

 

 

kan zien

wil zien

 

 

dan opent de grootmoeder

Haar Hart voor het kind

dat zich huilend in een hoekje

verborgen

diep verstopt bevindt

 

 

ze beweegt de pijn uit haar botten

geeft het met elke kramp en beweging

ruimte

tot ze samen kunnen staan

Vrijheid uit gebondenheid

Spelend dansen wij ons vrij

van oud uitgevallen oordelen

zoals bij velen gaat het met

dansen in de kring van binnen

naar buiten en weerom

 

 

 

Met (af) vallen en opstaan

 

 

 

Spelend dansen wij ons vrij

vol oude omgevallen patronen

tradities vol idioterie en koketterie

soms met de dromen van

gisteren en vandaag

 

Met (af)vallen en opstaan

 

 

 

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Dood t.b.v. 31 juli

 

Als de dood haar hart verliest

en de man met de zeis stuurt

gebeuren er onomkeerbare zaken

gezien vanuit de eeuwig durende jeugd

.

Als de dood zijn hoofd verliest

een mens het heft in eigen hand neemt

gebeuren er onomkeerbare zaken

gezien vanuit de wegen van een dorre woestenij …

.

Het is aan jou

noch aan mij

om de vrijheid te nemen

de doodswens van een mens

te be- of veroordelen.

.

Wie de dood niet kan accepteren

kan het leven niet nemen.

.

Het is aan jou

zo ook aan mij

om de vrijheid te nemen

de doodswens uit eenzaamheid

ondraaglijke pijn

met zachte hand

te aanvaarden

met mededogen

te aanschouwen.

Toelichting: oproep gedichten over de dood. Hoe ga je om als mens met de periode dat je zo leeg, zwart en eenzaam in het leven stond, dat je niet meer kon en wilde leven … Hoe kijk je daar op terug?

Je kunt het als omgeving niet altijd zien, bij mij heeft niemand het aanvankelijk gemerkt. Pas meer dan 30 jaar later, kon ik er over praten.

Het ongeboren kind

Zo het innerlijke kind
een weg vind om haar
stem te laten horen …

zo de oudere wijze vrouw
haar een stem geeft tegen
alle weerstand van haar moeder …

zo het innerlijke kind
de armen van de moeder zoekt
een ziel die aarzelt

om het leven hier te leven
de mores te aanvaarden
van een aards moeras.

Zo de wijze vrouw toch taal vindt
om het ongeboren kind
een stem te geven
haar hart te openen
voor de schoonheid
van liefde en licht

Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht, boom, plant, wolk, buiten, natuur en water

Over en ondergewicht

Overgewicht
ondergewicht
twee zijden
van een medaille

bij de ene is het leven als vrouw ondraaglijk
bij de tweede mag het diepste gevoel, de emotie niet geraakt.

Wat maakt dat in een systeem, de een kiest voor het een en de ander voor het andere?

Of is er sprake van dragen voor elkaar?

Neem mij niet
wat van mij is
laat bij de ander
wat van haar/hem is

Ondergewicht
overgewicht
twee kanten
van beschadigd zelfbeeld