Onvermogen of onwil (autisme in coronatijd)

Mensen op een bankje
daar tegenover op onze uitloop
een ander stel

hoe moet het nu?

een hoofd naar ASS structuur
voelt zich tegen een muur gezet
hoewel deze mens zo goed oplet …

1,5 meter, meer of minder
anticiperen op wat komt
als het bewegen verstomt …

omdat het brein langer nodig heeft
om het onverwachte te overzien
misschien autisme of NAH

mensen denk na voor je oordeelt
als mantelzorger deelt het opletten
zich soms in vieren

er is zoveel te vieren en te doen
de stress van onvoorspelbare momenten
met de Corona chaos daar omheen

is voor een autisme brein soms een steen
om het lijf
verstarring en verstening

zorgen voor elkaar
ik maak er maar een spel van

maar soms
soms ik ook dat
te zwaar.

Onvermogen of onwil
ASS en NAH, je ziet het niet
het is er wel

Wereld Autisme Dag

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant, bloem, buiten en natuurin een moment
vol prikkels

.

de lock down
buiten en angst
in de lucht

.

teveel
te vreemd
zo onvoorspelbaar

..

.

hoe het verder gaat
hoe het verder moet
hoe je goed en kwaad
kunt scheiden
.

grijstinten zijn er niet.

.

..

te klein
te tastbaar
de spelen om macht

.

de lock down
buiten en binnen
in je hoofd

.

je lockt down
uren en dagen
eerlijkheid zoekend

De laatste vlinder

Een vlinder
zo mooi
de laatste

mensen zagen haar
bonden haar vast
met een scheepstouw
aan een dode struik

Iets verderop
stonden de bloemen
waaraan zij zich kon voeden

de mensen staarden naar de stervende vlinder
zij gaf uiteindelijk de geest
mensen hun hoofd naar beneden
de dood ontwijkend

zagen niet dat de bloemen
stierven
daar de laatste vlinder
het zaad onbevrucht
verloor

 

Een vlinder
zo mooi
de laatste

Gedood
door de angst
voor het sterven
van een leven

dat eeuwig jong
had moeten zijn
de pijn van de angst

doodde meer
dan het laten leven
had doen sterven

De dobbelsteen

De een zijn dood

is de ander zijn brood

 

 

 

waar we de ene groep helpen

belandt de ander in een hel

 

 

ik tel niet de waarheden

bezie slechts de zijden

 

 

van een overspannen dobbelsteen …

 

alleen met jezelf

 

ziek

 

kwetsbaar

 

oneerbaar

 

mishandeld

 

gevangen

 

in je eigen huis …

 

 

eenzaam

 

huidhongerig

 

zingevingshonger …

 

 

Waar de een zijn dagen lengen

verliest de ander zijn dagen in pijn

verdriet en wanen …

 

 

Er worden keuzes gemaakt

in paniek en nood …

 

 

later zien we de hele olifant

kunnen we onze lessen leren …

… of niet.

De bron van ons bestaan
is gebleven
in het delen
van verhalen

.

we malen woorden tot werk
herinneringen
tot gedrukte delen
die verbinden

.

de laatste kinderen in het bos
laatste hand van democratie
de illusie van delen voorbij
kom speel met ons
nog even vrij

.

opdat 75- jaar vrijheid
een tijd van leven geeft
een blad
dat verhalen
doorgeeft

Ad-hoc vrijwilligerswerk

Zonovergoten de straten
stil en leeg de schappen
kinderen die vrij spelen
binnen de kaders van muren
en schuttingen

Zonovergoten de straten
stil en leeg de pleinen
mensen die angstig zoeken
lacherig of juist tranend
tussen de dagen

Dagen die voor ons liggen
waar twijfel en onrust
zoeken naar creativiteit
die leidt naar anders
samenleven en

vormgeven aan de waan van de dag
mij afvragend hoe we over tien jaar
kijken naar deze hype
die doet denken aan opa’s visie
op de Nazi-tijd.

Luisteren en relativeren
verse groenten en goud papier
hier lusten de vogels en vlinders
de lentebloesem voor het
nieuwe fruit van overmorgen

Anja Tekelenburg

De betweter

het doek is gevallen
op aard sowieso
nooit meer genieten
van aloude show

ver van mijn bed
is nu slechts het heelal
onttroond door het kroontje
dat de show van ons stal

nu deel ik het bed
met een “bat” uit Wuhan
en voel me genaaid
door een kuchende man

het land gaat in lockdown
het systeem op zijn gat
geen streep aan de hemel
de wereld weer plat

gezamenlijk strijden
is nu het devies
maar deze of gene
heeft de pest aan advies

houd je je afstand?
dan stel je je aan
zo niet.. zien ze je
voor moordenaar aan

er zit niets meer tussen
het land is verdeeld
de helft is strijdlustig
de rest is verveeld

ook ik blijf nu binnen
al is het niet fijn
toch vind ik het chiller
geen killer te zijn

Danny Keff

 

10 Kawoq of Regenstorm

zij razen met wind en regen

tegenover het verlangen naar

de helderheid en diepe warmte

 

 

verkoelde spieren en mieren diep

onder de grond, tussen wormgangen

verdeeld over restanten hoop

 

 

verkoelde en vervuilde luchten

verzinken in verkoolde aarde omdat wij

mensen het verloop zo gaarne sturen

 

 

controlerend met een jonglerende afgod

die tot in het oneindige groei gebiedt

afziet van enig natuurlijk verbinden

 

 

zo verslinden wij alle leven en hoop

naar het schijnt

verdwijnt traag het wezen …

Dag koffiefiets

Het is niet niets

de laatste morgen

van onze koffiefiets

 

 

 

het is iets met verbinding

verbanden en gouden randen

aan het kil koude beton

 

 

 

het begon zo mooi, nu prooi

van de verdienmodel der

geprivatiseerde grote jongens

 

 

 

het is niet niets

de laatste uren

van de mooie koffiefiets

 

 

op het Houtens station …

 

 

 

Insectenhuis

Een werkbezoek met de klankbordgroep Biodiversiteit van de gemeente Houten …

het was inspirerend en leerzaam, een fragment uitgelicht: natuurlijke bestrijding van insecten, door insecten …

… en de meeste bestuiving vindt niet plaats door bijen uit de korf maar door solitair levende wilde bijen heb ik geleerd.

 

Een insectenhuis

buisjes van bamboe

aaneen geschakeld

 

 

 

natuurlijke bronnen

van balans en evenwicht

minder gifstoffen

 

 

 

op ons eigen fruit

een klein begin

met grote gevolgen

 

 

 

bestuiving van de solitaire bij

die lelijke oorwurmen

een natuurlijk evenwicht

Donderdag op het Rond

 

Wandelend over het Rond

een ochtend met goud in de mond

 

 

Kom grote en lieve kunstenaars tegen

werkoverleg op het Hema-terras

 

 

afspraken over zaterdag en algemeen

alleen op de wereld is welgeteld een uur

 

 

in angst gevatte liturgie en illusie

dan in gesprek met een fotoman en kan

 

 

een wederdienst en hand uitsteken

geweken is de ene voor de andere tas

 

 

het was een creatieve ochtend

waar saaiheid bij het opstaan naast mij stond

 

 

een ochtend met goud in de mond

wandelend over het Rond

75 jaar vrijheid en vlindertijd

De vlinder zoekt en tast
verrast de kijker blij en spreekt

de ziel van vele mensen aan

 

 

haar bestaan onzeker door
het land dat groen en strak

tegels in een duurzame vinextuin

 

 

zij zoekt en tast naar voedsel
uitgestorven insecten staan garant voor

een langzame dood van alles wat leeft

 

 

bloeibogen verhogen de overleving
uit overlevering geboren honingbron

welke niet met ingebakken gif gepatenteerd

 

 

een vlinder en bij, zoeken en tasten

verrassen ons in haar langzame dood

uit verdriet verzwegen rampen

 

 

insecten verdampen in vrijheidsjaren
vol wederopbouw en industriële landbouw

vijf en zeventig procent stierf uit

 

 

Lief mensenland hoe gaan we verder
met de vijfentwintig procent die overblijft

vraagt de bijenman van biodiversiteit?

.,

.,

blijf het antwoord zoeken
de vlinders blijven vliegen
naar zielen die verstaan

 

 

Zullen we een ronde met haar meegaan
op zoek naar de laatste vlinders en bijen in Houten

wilde bijen wel te verstaan …

 

 

 

insecten hebben een slechte naam

aangenaam de kringloop van de natuur

die we duur en zuur aan tijd verkopen.

 

(Op verzoek van Ronald Verbeek (imker) )

Poëzie en politiek

Gisterenavond een creatieve actie gevoerd bij de gemeenteraad in het kader van de week van de poëzie. We zijn nu gestart met een burgerinitiatief Dorpsdichter-kwartiermakers. Wat we hopen is dat de gemeente Houten, de gemeenteraad ons ook gaan ondersteunen.

Deze week is de week van de Poëzie … dus … wij gingen los … Het gedicht is geschreven door Danny Keff, Nico Croes en ondergetekende.

 

 

 

Nico:

Terug naar het verleden

hier staat voor u

als een dino uit vervlogen tijd

Ontsnapt uit een poëtisch park

De Houtense Dichter

Verloren gegaan fossiel

uit de tijden van

pen, papier, overvloed

en flower power.

 

 

Anja:

Nu met een vracht

aan initiatieven

ideeën en verlangens

om de Poëzie weer te doen

herleven in ons dorp

vol dynamiek en in verwachting.

 

 

Nico:

De gemeente kijkt

schuin naar het park

en loopt door

zonder

een glimlach

achter te laten

 

 

Anja:

Op de achtergrond

spuwt de vulkaan

taal

zijn gloeiende lava

die langzaam de helling bedekt

met een groene kleur

de kleur van nieuw leven.

 

 

Nico:

Voor een nieuwe generatie

die de toekomst moet dragen

met kracht

woorden

daden.

 

Hier wordt gezaaid

om ooit te kunnen oogsten

korten op cultuur

doet afbreuk aan beschaving

welzijn

welbevinden

geluk

verbinding

 

 

Anja:

Beschaving en welzijn

kinderen van de rekening

dit denken in tekorten

waar overvloed aan talent

wil en kan stromen

 

preventief werkt

op gezondheid,

welzijn

levensgeluk.

Wat je vooraf bespaard

is niet te begroten

de groten gingen ons voor

het kleine kleurt de dag …

 

 

Nico:

Mag het ook cultuur

poëzie

dorpsdichter

zijn?

Gedeelde herinnering

Verloren herinneringen

uit breder perspectief

het klieft oud hout

bouwt nieuwe fundamenten

 

 

geen cent verloren noch gevonden

verbonden in een naam en leven

van ver voor Houten

dichtbij mijn eigen levensweg

 

 

en waarheid

die door de tijd heen

gelijk blijft

en zich meer of minder

aftekent …

betekenis

gevend

Afbeelding kan het volgende bevatten: tafel en eten
N.a.v. een gesprek met iemand die net weg ging toen ik ooit eind jaren ’80 opgenomen werd in het Christelijk Sanatorium te Zeist. Over een professionele blik over de behandeling van toen … Vragen die resten in ander perspectief.

Als Eva stiekem

een appel van de boom

en de Slang haar bereid

vindt nog een stap

verder het duister in te gaan

 

 

dromen dringen zich op

woorden, cultuur en kunst

een gunst op linksom

met rechter schouder omver

geworpen

 

 

de kracht van verbinding en welzijn

die je de pijn van het leven doet vergeten

het opbouwende van boven jezelf uitgroeien

zonder bemoeienis van artsen en logen …

 

 

het mag niets kosten

kost daarmee veel zorggeld

criminaliteit, eenzaamheid, depressie

 

 

… ander potje …

en de onderbouwing ondergraven

we gaven het een uitweg

met euro’s als uitleg

 

 

Eva snoept stiekem van het woord

ongehoord deze kunstzinnige streken

met potlood, penseel en pen

 

 

wen er maar aan

het bestaan sterft bij geld alleen

Butan telt welzijn

Houten blijkbaar dode bitjes

 

 

enige burgers weten beter

tegen alles in

staan ze op

vragen duurzame groei …

en culturele slagkracht

Ode aan Houten

O mijn Houten

Zo mooi je bloesemvelden

 

 

 

zeldzame kikkers

in bouwputten

met kleine natuur

zo puur het gezicht

 

 

jonge reigers

bij de poel

die zoveel gejoel

heeft gekost

om de snoeken

niet te vergeten

 

 

O mijn Houten

Zo mooi je oude dorp

 

 

met muziektent en pomp

waterspeelplek met ijs

van Marco en bier van lokaal

op een zonnig terras

 

 

O mijn Houten

met je mooie verleden

en bebouwde toekomst

waar we zoeken naar diversiteit

 

 

in mensen, dieren en planten

bijen en vlinders mogen komen

bedrogen door gebrek

aan bloeiende bogen

 

 

O mijn Houten

dorp met Stadse allures

je toekomst zo hoog opgeleid

armzalig cultuurbehoud

 

 

het zachte te duur

het harde te taai en van staal

 

 

ik maai met woorden

en oogst het heden

 

 

De toekomst is Nu

het oude Houten

met warm kloppend hart

vraagt om een bard

die het leven bezingt

met wijn en bier

van eigen grond

 

 

O mijn Houten

zo mooi jij dorp

met stadse allures

je jurk van kant

in roze en wit

je zit in ons bloed

 

 

hier wonen en leven

is superfood

Poëzie I.M.

We hebben het als team over van alles en nog wat … dat lossen we dan soms op met gedichten … dit keer ging het over linkse lobby’s en dansende grafstenen …

 

 

 

 

zij:

De graven zingen

lieve liedjes

vol van rijm

in zwijm

 

 

om de verloren muze

de toekomst is dood

na altijd te hebben geleefd

 

 

De stenen dansen

in een gestorven stad

waar dorpelingen feesten

met bier en appelwijn

 

 

 

hij:

hier is gestorven, de poëzie

U vraagt wie?

De Poëzie!

uitgelezen, dood, verdwenen

ter herinnering een kruis

geen stenen

Houten

 

 

De Dorpsdichters