Korte verhalen

Leven is kwetsbaar,

mijn ouders gingen veel te jong, vanuit het huidig perspectief gezien.

Toch gaat ieder op zijn of haar tijd …

Op dit moment zijn een zus van mijn overleden moeder en een broer van mijn overleden vader erg zwak. Ze wonen in Canada. Een tweetal anderen in Nederland zijn zorgelijk i.v.m de kwalen die ze hebben. Wat kun je doen op deze afstand? Wat kun je bijdragen?

Het valt of staat met de contacten met de nichten/neven om de oom of tante heen …

Een afspraak via Whats app, videobellen en Nederlands talige psalmen, gezangen en bijbelteksten voorlezen. Zijn kinderen kunnen dat niet.

De minimale reacties zijn helder, dit is zo waardevol, pijnlijk, dankbaar, liefdevol …

De teksten van mijn opvoeding, liederen die zo in de familie thuishoren. De huwelijksbijbel, die aanwijzingen bevat die helpen die teksten te vinden, die waardevol zijn.

Teksten die leven zoals vroeger, verbonden met de famlilielijn, anders gelezen met alle kennis van nu. Zo kan ik ze nu van harte ervaren voorlezen.

Van de kerk los, niet van God los. Thuiskomen … thuiskomen is waar het om en over gaat …

Thuiskomen voorbij dogma’s en regels … puur leven, volledig zijn.

Leven is kwetsbaar en dankbaar voor de liefde die stroomt.

Buitensluiten

Buitensluiten is een ding
overleven een andere kwestie

meer nog het onrecht
het feit dat het niet stopt met twee slachtoffers

en dat niemand van hen die het zou kunnen oppakken het kan en wil zien. Het bestuur is er niet voor, niemand is verantwoordelijk en mensen worden energetisch uitgemolken. De psychopathische groepsstructuur en – cultuur.

Ik kan een ander niet redden, ook niet als ik van ze hou. Hoe graag ik ook zou willen en dat gevoel, mag een plek krijgen.


Buitensluiten II

Het overlijden van iemand, brengt mooie en hybride herinneringen met zich mee.

Mooie, tedere, liefdevolle, vrolijke momenten samen. Vreselijke mensonterende systemen die deze mens moest vertegenwoordigen.

Ken je het verhaal van de ijsberg?
Ken je het verhaal van het topje van de ijsberg?

Wat zich onder water afspeelt is soms moeilijk te zien en als je dat ziet en de psychopatische mens weet dat, dan is het leven lastig.

Mijn lief, die niet op de relatie, slechts op basis feiten zijn mening vormt. Zegt me nogmaals: “De organisatie is verworden tot een psychopathische organisatie”. Goede, blinde lieve mensen waar ik van hou, gaan hierin mee en/of worden nieuwe prooi.

Dat maakt me boos en verdrietig!

https://www.ankh-hermes.nl/…/destructieve-relaties-op-de-s…/


Natuurlijk zijn

Dan sta ik bij mijn boom, te mediteren, komt er iemand naar me toe om te onderzoeken of het goed gaat …

Wat een vreemde plaats om te zijn. Mediteren doe je toch op een kussen in kleermakerszit. Deze natuurcoach niet. Werkt niet voor mij. Ik leg er iets over uit …

Ik was bezig om te voelen en onderzoeken, vergezeld door aarde en water, lucht en wind en zonnestralen over water … waarmee ik de verbinding even kwijt was …

hij ging weg, zocht zijn eigen plek

en ik, ik hoorde vogels de wind, de auto’s
voelde de streling van de zachte wind langs restanten blote huid
en sluit de stilte in rust en dankbaarheid af

ik keer me nog een keer om naar de boom, halverwege de “uitgang” en zie hem zitten op het kunstwerk en glimlach

___

Moederdag

Ook zonder dat ik moeder ben
is moederdag een moment om stil te staan bij de kwaliteiten die horen bij leven en wijsheid doorgeven bij de bron van ons bestaan.

___

Familie-karma

In de spiegels van familie-patronen zie ik mezelf terug aan de andere kant van dezelfde wip. Leuk die wandeling, het delen en het leren van elkaar.

En dan ben ik zomaar de wijze vrouw ipv het kleine onbeduidende nichtje… met dank voor de lessen en inzichten die ik heb geleerd in en aan het leven zelf.

Altijd maar werken, klaarstaan voor een ander. Jij telt niet. Een uitgemolken koe… en nog immer de boeren-zin.

Wachten op goedkeuring, wie en wat bewijs je? Wat met de eeuwige hamsterwoede uit angst voor tekort uit armoede. Het is maar hoe je armoede definieerd.

Genoeg is genoeg en meer dan je op kunt, kun je niet eten. Je passie leven of je aanpassen en hard werken, tegen alles in.

Laat
laat los
laat maar gaan

Vergeten is het genieten of toch… het is oke. Genieten mag en ik lach oprecht de avond in.

Neem me mee naar de dromen van mijn ziel

De Reünie

Reünie gehad van de lagere school te Meerkerk. Het waren een paar mooie uurtjes, wat emotioneel soms. Heerlijk heen en weer gefietst ook. Ik was op tijd, dus langs de oude tuin en ons woonhuis gefietst. Zoete en zure herinneringen. Het mooie van fietsen is dat de dieren me herinneren aan de beloften van het leven. Een zwerm zwarte vogels die met me mee vliegt.

38 jaar na dato was een van de eerste dingen die aan de orde kwam het pesten. Ja, 12 jaar pesten heeft zijn sporen en wissels getrokken in mijn leven en de reünie had ook geen jaar eerder moeten komen.

Een boek hierover schrijven nee… een lezing hierover geven mogelijk wel. Mensen helpen die hier nog mee worstelen behoort ook tot de mogelijkheden.

Onderweg naar huis even stil gestaan bij een roedel reeën die in het land liepen. Opeens was er contact, wat een kadootje!

boosheidIn de armen
van pijn
en tranen

In de armen
van een ondergaande zon
begint een avond

vol gevoel.

___

Kerst meditatie

Als ik beaam
dat we bekwaam
zijn

tot ons eigen leven
bewegen wij ons
stapvoets

van de diepste duisternis
naar het lichtste morgenlicht

Hoe de zwaarte
van kerkelijke dogma’s
mijn oer oma’s in keurslijf sloegen
dragen mijn genen nog immer
mee

twee momenten
stilte om dit duister
een nieuw gezicht
te laten kleien

foto van Houtens Heksje - ant.