Korte verhalen

Waarheden, werkelijkheden, enige overwegingen.

Ik geloof niet meer in de bijbel als enige absolute volkomen waarheid, omdat ik heb geleerd dat letterlijk nemen niet werkt, omdat vertalen interpreteren is.

Naarmate ik ging werken en wetenschappers ontmoette, heb ik veel geleerd over wetenschap, onderzoeken en door het leven veel geleerd over hoe subjectief besluiten en waarnemingen zijn …

Het zijn de onderzoekers, wetenschappers, boerenwijsheid, levenslessen en levenservaring die me de ogen voor sommige aspecten rond macht, geldstromen en zogenaamde waarheden nog veel meer hebben geopend.

Leven is een cyclus, leven hangt in je lichaam samen met jou … je kunt heel specifiek naar een aspect kijken, dit aspect hangt dan weer samen met het geheel.

Na verboden om naar informatie te zoeken, vraag ik me af wat we niet mogen weten …

… nepnieuws, … echtnieuws, …. blijf onderzoeken, blijf zelf nadenken.

Blijf zelf nadenken en hou het wijsheidsverhaal van de olifant in gedachten. Ken je dat verhaal dat een groep mensen met blinddoek een olifant moeten beschrijven, dat ze ruzie krijgen, tot de blinddoeken afgaan en ze zien dat ze allemaal een stukje van het geheel hebben gezien. Niet alles wat jij kunt zien, is het geheel, het is altijd weer onderdeel van iets anders.

Kun je met het blote oog atomen zien? Nee, slechts met andere hulpmiddelen en ogen. Bestaan atomen wel, als de wetenschap dat zegt en hoe kan ik dat dan weten? Er zijn plaatjes van waarnemingen en/of theoriën … dat helpt.

Als ik je vertel dat in de knoppen roze bloemen zitten, is dat dan waar of niet? Je hebt me maar te geloven op mijn woord en op de naam van de plant. Zie je ze nu? Nee, ik niet en jij?

Blijf zo kijken naar alle waarheden die je voorgeschoteld krijgt en kijk niet raar op als onderzoeken elkaar tegenspreken. Blijf lezen, blijf vragen en vooral genieten van het leven zolang het je lukt.

—————-

Tja en dan kom je dit tegen … op grond van intuïtie , persoonlijke overtuigingen en ervaringen zie ik wel wat in dit wetenschappelijke echtpaar met een alternatieve visie, t.o.v. velen in de GGZ en elders
https://www.nrc.nl/…/psychiater-echtpaar-we-hebben-haast-zi…

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant, lucht, boom, wolk, bloem, buiten en natuur

Story off the day

Vier gemene heksen in de auto van Zeeuws Vlaanderen naar Nijmegen, met een OV kaart in hun tas. Droppen een schuchter meisje, met een pas die verdwenen was.
Ze zeggen haar mee te nemen, droppen haar bij Gorinchem. Een stem van hoog naar laag, tot Nederhorst ten erg. De dwerg zwijgt stillekens en de heksen vieren verder … droppen nog twee heksen en draven ford …
Een groene kikker komt voorbij, leidt ze trager voort, tot ook daar de weg ontspoort en zich spilits van Oost naar West…
Opgedragen aan Caroline Risseeuw
————————-

 

Leven is kwetsbaar,

mijn ouders gingen veel te jong, vanuit het huidig perspectief gezien.

Toch gaat ieder op zijn of haar tijd …

Op dit moment zijn een zus van mijn overleden moeder en een broer van mijn overleden vader erg zwak. Ze wonen in Canada. Een tweetal anderen in Nederland zijn zorgelijk i.v.m de kwalen die ze hebben. Wat kun je doen op deze afstand? Wat kun je bijdragen?

Het valt of staat met de contacten met de nichten/neven om de oom of tante heen …

Een afspraak via Whats app, videobellen en Nederlands talige psalmen, gezangen en bijbelteksten voorlezen. Zijn kinderen kunnen dat niet.

De minimale reacties zijn helder, dit is zo waardevol, pijnlijk, dankbaar, liefdevol …

De teksten van mijn opvoeding, liederen die zo in de familie thuishoren. De huwelijksbijbel, die aanwijzingen bevat die helpen die teksten te vinden, die waardevol zijn.

Teksten die leven zoals vroeger, verbonden met de famlilielijn, anders gelezen met alle kennis van nu. Zo kan ik ze nu van harte ervaren voorlezen.

Van de kerk los, niet van God los. Thuiskomen … thuiskomen is waar het om en over gaat …

Thuiskomen voorbij dogma’s en regels … puur leven, volledig zijn.

Leven is kwetsbaar en dankbaar voor de liefde die stroomt.

Buitensluiten

Buitensluiten is een ding
overleven een andere kwestie

meer nog het onrecht
het feit dat het niet stopt met twee slachtoffers

en dat niemand van hen die het zou kunnen oppakken het kan en wil zien. Het bestuur is er niet voor, niemand is verantwoordelijk en mensen worden energetisch uitgemolken. De psychopathische groepsstructuur en – cultuur.

Ik kan een ander niet redden, ook niet als ik van ze hou. Hoe graag ik ook zou willen en dat gevoel, mag een plek krijgen.


Buitensluiten II

Het overlijden van iemand, brengt mooie en hybride herinneringen met zich mee.

Mooie, tedere, liefdevolle, vrolijke momenten samen. Vreselijke mensonterende systemen die deze mens moest vertegenwoordigen.

Ken je het verhaal van de ijsberg?
Ken je het verhaal van het topje van de ijsberg?

Wat zich onder water afspeelt is soms moeilijk te zien en als je dat ziet en de psychopatische mens weet dat, dan is het leven lastig.

Mijn lief, die niet op de relatie, slechts op basis feiten zijn mening vormt. Zegt me nogmaals: “De organisatie is verworden tot een psychopathische organisatie”. Goede, blinde lieve mensen waar ik van hou, gaan hierin mee en/of worden nieuwe prooi.

Dat maakt me boos en verdrietig!

https://www.ankh-hermes.nl/…/destructieve-relaties-op-de-s…/


Natuurlijk zijn

Dan sta ik bij mijn boom, te mediteren, komt er iemand naar me toe om te onderzoeken of het goed gaat …

Wat een vreemde plaats om te zijn. Mediteren doe je toch op een kussen in kleermakerszit. Deze natuurcoach niet. Werkt niet voor mij. Ik leg er iets over uit …

Ik was bezig om te voelen en onderzoeken, vergezeld door aarde en water, lucht en wind en zonnestralen over water … waarmee ik de verbinding even kwijt was …

hij ging weg, zocht zijn eigen plek

en ik, ik hoorde vogels de wind, de auto’s
voelde de streling van de zachte wind langs restanten blote huid
en sluit de stilte in rust en dankbaarheid af

ik keer me nog een keer om naar de boom, halverwege de “uitgang” en zie hem zitten op het kunstwerk en glimlach

___

Moederdag

Ook zonder dat ik moeder ben
is moederdag een moment om stil te staan bij de kwaliteiten die horen bij leven en wijsheid doorgeven bij de bron van ons bestaan.

___

Familie-karma

In de spiegels van familie-patronen zie ik mezelf terug aan de andere kant van dezelfde wip. Leuk die wandeling, het delen en het leren van elkaar.

En dan ben ik zomaar de wijze vrouw ipv het kleine onbeduidende nichtje… met dank voor de lessen en inzichten die ik heb geleerd in en aan het leven zelf.

Altijd maar werken, klaarstaan voor een ander. Jij telt niet. Een uitgemolken koe… en nog immer de boeren-zin.

Wachten op goedkeuring, wie en wat bewijs je? Wat met de eeuwige hamsterwoede uit angst voor tekort uit armoede. Het is maar hoe je armoede definieerd.

Genoeg is genoeg en meer dan je op kunt, kun je niet eten. Je passie leven of je aanpassen en hard werken, tegen alles in.

Laat
laat los
laat maar gaan

Vergeten is het genieten of toch… het is oke. Genieten mag en ik lach oprecht de avond in.

Neem me mee naar de dromen van mijn ziel

De Reünie

Reünie gehad van de lagere school te Meerkerk. Het waren een paar mooie uurtjes, wat emotioneel soms. Heerlijk heen en weer gefietst ook. Ik was op tijd, dus langs de oude tuin en ons woonhuis gefietst. Zoete en zure herinneringen. Het mooie van fietsen is dat de dieren me herinneren aan de beloften van het leven. Een zwerm zwarte vogels die met me mee vliegt.

38 jaar na dato was een van de eerste dingen die aan de orde kwam het pesten. Ja, 12 jaar pesten heeft zijn sporen en wissels getrokken in mijn leven en de reünie had ook geen jaar eerder moeten komen.

Een boek hierover schrijven nee… een lezing hierover geven mogelijk wel. Mensen helpen die hier nog mee worstelen behoort ook tot de mogelijkheden.

Onderweg naar huis even stil gestaan bij een roedel reeën die in het land liepen. Opeens was er contact, wat een kadootje!

boosheidIn de armen
van pijn
en tranen

In de armen
van een ondergaande zon
begint een avond

vol gevoel.

___

Kerst meditatie

Als ik beaam
dat we bekwaam
zijn

tot ons eigen leven
bewegen wij ons
stapvoets

van de diepste duisternis
naar het lichtste morgenlicht

Hoe de zwaarte
van kerkelijke dogma’s
mijn oer oma’s in keurslijf sloegen
dragen mijn genen nog immer
mee

twee momenten
stilte om dit duister
een nieuw gezicht
te laten kleien

foto van Houtens Heksje - ant.