Grenzen

Als alle dagen
mensen aan je trekken
stekkers inpluggen

 

als alle uren
vol met werk en eisen
op hoog urgent niveau

 

 

geen tijd om te slapen
hoe dan reflecteren
op de waan en druk

 

van buitenaf
die je oppakt
in dienstbaarheid

 

 

de tijd van stilte
zorgen voor je zelf
om het Zelf te voeden
opgegaan in Coronawaan
en alle gevolgen
op de systemen
die jij vakkundig
bedient …

tijd van herstel
kun je wel vergeten
en zo put je uit

zeg nee, en beweeg mee
met de ogen en oren
van lichaamsbewustzijn
de pijn van het tekort
zal ooit jouw overvloed zijn

 

laat me je omarmen
warmen en troosten
en stil helpen zijn …

Ontmoeting met een buurvrouw

Ze loopt rond

in grijs en zwart

we groeten

 

ze vertelt

 

ik ben naar een

speciale dokter

geweest

 

pijn

zoveel pijn

 

hoe is het met je dochter?

 

tranen springen in haar ogen

 

ze zit vast in oorlog

met man en kinderen …

altijd zorgen

altijd tranen

 

Kan het zijn dat de pijn

van verdriet in je lijf slaat?

 

Ja, dat kan, zegt ze …

 

Een omhelzing

oogcontact

het verdriet

van een moeder

 

een vluchteling

met status

Lichtmonument

Waar de sterfdag
van mijn vader
samenvalt met
bezoek aan
het lichtmonument …

 

 

 

 

 

de dagen van oorlog
een tocht door de koude

 

ze stonden en bouwden
een leven vol hoop

 

 

de loop werd een ander
geweren en gifgas

 

 

of was het experiment
voor de wetenschap de klap

 

 

onvruchtbaar gemaakt slaakt
de vrouw een kreet
weet haar leven gebroken

 

met baby op de arm
tegen de muur gezet
adem belet alle pijn

 

de loop van geweren
torens met rook
levend verbrande lijken

 

 

zouden we het weten
en dan
jij en ik?

 

 

woorden komen dagen later
gevoelens wonen in morgen

Dit was 3 februari 2020, heb nu pas taal.
Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Donderdag op het Rond

 

Wandelend over het Rond

een ochtend met goud in de mond

 

 

Kom grote en lieve kunstenaars tegen

werkoverleg op het Hema-terras

 

 

afspraken over zaterdag en algemeen

alleen op de wereld is welgeteld een uur

 

 

in angst gevatte liturgie en illusie

dan in gesprek met een fotoman en kan

 

 

een wederdienst en hand uitsteken

geweken is de ene voor de andere tas

 

 

het was een creatieve ochtend

waar saaiheid bij het opstaan naast mij stond

 

 

een ochtend met goud in de mond

wandelend over het Rond

Ach

altijd nog zelf
naar toilet
na een operatie
in de luiers gezet

.

je moet gaan
kunt niet zelf staan
doet het in je broek
mompelt tegen je man

.

die er niet is
vergewis mij van
verpleegkundigen
een uur later

.

verlossing aan mij
de vraag hoe verschonen
jullie haar thuis
ze gaat nog altijd zelf

.

mensonterend het gesprek
en de behandeling over
een mensenhoofd van bijna
tachtig, onmachtig

.

sla ik gade

een traan

raakt mijn ziel

Als Eva stiekem

een appel van de boom

en de Slang haar bereid

vindt nog een stap

verder het duister in te gaan

 

 

dromen dringen zich op

woorden, cultuur en kunst

een gunst op linksom

met rechter schouder omver

geworpen

 

 

de kracht van verbinding en welzijn

die je de pijn van het leven doet vergeten

het opbouwende van boven jezelf uitgroeien

zonder bemoeienis van artsen en logen …

 

 

het mag niets kosten

kost daarmee veel zorggeld

criminaliteit, eenzaamheid, depressie

 

 

… ander potje …

en de onderbouwing ondergraven

we gaven het een uitweg

met euro’s als uitleg

 

 

Eva snoept stiekem van het woord

ongehoord deze kunstzinnige streken

met potlood, penseel en pen

 

 

wen er maar aan

het bestaan sterft bij geld alleen

Butan telt welzijn

Houten blijkbaar dode bitjes

 

 

enige burgers weten beter

tegen alles in

staan ze op

vragen duurzame groei …

en culturele slagkracht