8 Kej of Hert

waar hoeken van hemel en aarde
hun diep bewaarde geheimen ver
weg verborgen hebben …

waar de hemelen zingen en tonen
verzoeken hun trillingen ter heling
aan te wenden voor dat …

Kunstwerk: Anja Tekelenburg

pijn en onvermogen heeft tot diep
zwarte ontzieling geleid
het is tijd voor heling …

 

N.a.v. een lezing van Jan Storms

2 Kan of transformatie

het heet haat en nijd
tijden verglijden
regen en storm de traan
weerspiegelend die zielen
uit liefde en mededogen
huilen

 

het heet verlangen naar
vrede en omarmen
warme handen die zorgen
het leven doorgeven en niet
vernietigen met gif gespoten
waanzin

 

 

lieve god

amen

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant, bloem, boom, buiten en natuur

Kinderlijk tekort

als kinderlijk tekort
een relatie inneemt
burchten voor bruggen
opbouwt

 

 

als verraad van liefde
een voorschot neemt
op de hartendood van
rood haar

 

 

als vertrouwen geschaad
bestaat er geen woord
slechts een boosheid
die nu vergroot

 

 

het gemis uittekent
op een wreed grove wijze.

 

De wijsheid van de vrouw
moeder voor al eerst

traant en zoekt de stille pijn
verdwijn niet in het doolhof

maak jezelf het hof
omhels je pijn
in het alleen zijn

sta voor je kinderen

leef
samen

met de kinderen

die jou zijn toevertrouwd …
welbeschouwd is dat
wat leven wil geven

Phoenix III

En de boosheid
onmachtAfbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, kind, buiten, water en natuur

stampend
laten

 

boven water
loslaten
af laten gaan
stromend

 

 

waar voeding
en woede
wegen zoeken
boeken herschrijven

 

 

en de boosheid
onmacht

stampend
laten

 

 

handen tot vuisten
knuisten wit-rood
de dood spookt rond
het leven vecht
zich open

 

 

 

het kind
de mens
gezien
gehoord

7 Kawoq of Regenstorm

wanneer de vrouwen

huilend zingen

hun verhalen verwoord

over de ruïnes van

verstoorde kinderlevens

meer en meer de gelden

groeiend aan de gifbomen

wanneer de vrouwen

huilend zingen

.

wij hen omringen met liefde

de gespleten tongen stillen

.

we opstaan en de engelen horen

die hun koren hebben opgesteld …

.

wanneer de vrouwen

liefde scheppen in hun zang …

Afbeelding kan het volgende bevatten: oceaan, lucht, water, wolk, buiten en natuur

If …

Geen fotobeschrijving beschikbaar.If you want or need to help

and others are telling you

not to do anything

 

 

because of power, danger and fear

what would you do?

 

 

If you want to life with love

in all you do

as much as possible

 

and others are telling you

you are strange, wild, upset

 

Then there is one person I realy

listen to …

and you?

 

 

HSP

Als ik het kind omarm

haar grootmoeder aanzie

gestorven moederziel alleen

.

om het wezen heen zijn ouderen

die schokschouderen

slaapwandelend in de straat

.

als je voelt

wat je niet ziet

wel kunt meten

.

nu

.

ben je gek

.

excentriek

.

unieke wezens

waar ook duisternis

mag zijn

om het licht

te bevestigen …

.

.

(zoiets?)

De laatste vlinder

Een vlinder
zo mooi
de laatste

mensen zagen haar
bonden haar vast
met een scheepstouw
aan een dode struik

Iets verderop
stonden de bloemen
waaraan zij zich kon voeden

de mensen staarden naar de stervende vlinder
zij gaf uiteindelijk de geest
mensen hun hoofd naar beneden
de dood ontwijkend

zagen niet dat de bloemen
stierven
daar de laatste vlinder
het zaad onbevrucht
verloor

 

Een vlinder
zo mooi
de laatste

Gedood
door de angst
voor het sterven
van een leven

dat eeuwig jong
had moeten zijn
de pijn van de angst

doodde meer
dan het laten leven
had doen sterven

De dobbelsteen

De een zijn dood

is de ander zijn brood

 

 

 

waar we de ene groep helpen

belandt de ander in een hel

 

 

ik tel niet de waarheden

bezie slechts de zijden

 

 

van een overspannen dobbelsteen …

 

alleen met jezelf

 

ziek

 

kwetsbaar

 

oneerbaar

 

mishandeld

 

gevangen

 

in je eigen huis …

 

 

eenzaam

 

huidhongerig

 

zingevingshonger …

 

 

Waar de een zijn dagen lengen

verliest de ander zijn dagen in pijn

verdriet en wanen …

 

 

Er worden keuzes gemaakt

in paniek en nood …

 

 

later zien we de hele olifant

kunnen we onze lessen leren …

… of niet.

Het HSP-kind

als het lint waait in de wind
het kind de woorden zoekt
boeken leest en antwoorden zoekt
in deze boeken niet te vinden

 


de vragen van het kind geslagen
tot een klein miskennend duister
luister naar de stem van de sterren
wat te vinden is in werelden

 


van ver boven en onderin het brein
zijn met de vragen en dragen van
een mantel die te zwaar en licht
in een enkel moment, verboden

 


de nood van het kind
uitvergroot in later
de honger en pijn
in het aardse bestaan
zijn niet te dragen

 


lagen pelt zij af
grootmoeder van het leven
even maar de lach
toch altijd weer dat voelen
van dat wat verandert
in de schermen van de wind

 


meten is weten en vergeten
de vragen, het klopt
weer een zender
die het brein en fysiek
zwaar belast
tot het bloed zich aanpast

Als leven op zwart …

Sylvia Reijbroek

Als het leven op zwart staat
en er dat ene kleine strookje licht
door een kierlijk koortje

dat ene sprankje

 

 

Een leven dat nog wil zijn
de pijn doorvoelend
vol gevoel
in samen

 

Als het leven op zwart staat
het gesprek lijkt te stokken en blokken
zwaarder dan jij

je benen tergen

dat ene sprankje

 

Een leven dat getekend is
door pesten en miskenning
gewenning
is er nooit

 

 

Die momenten dat de dans
sprankelend vlindert
het zindert in het licht
verlichting oplicht
verplichte dag
uit doorwaakte nachten

dat ene sprankje

 

Een leven dat getekend is
door pesten en miskenning
haat en nijd, de tijd
verminken
verzinken wij in het Zelf
een eigen Geweld
vol hoop en moed

 

dat ene fragment
dat jou jij maakt …

n.a.v. een reactie op een tekst van John Roovers en verder uitgewerkt

 

1 B’atz of Aap – suïcidegat

spelen met gedachten

gevoelens inzichten

de kracht van kwetsbaarheid

Geen fotobeschrijving beschikbaar.levenservaring

ten volle

in perspectief gezet

 

 

 

 

nu nog opschrijven

ter lering en vermaak

van de goe-gemeente

———————————–

Over het suïcidegat bij pesten

 

Pesten kent diverse vormen, enkele ervaringen zijn meestal wel te hanteren voor een mens. Structurele pesterijen en buitensluitingen, alsook miskenning van wezenlijke eigenschappen, talenten en gevoeligheden van een mens, hebben een onzichtbare impact. Als dat gedurende lange tijd in je jeugd plaatsvindt, geeft dat blijvende krassen en grote littekens.

De laatste tijd is er weer van alles in het nieuws over pesten. Deze week over een agent die na veel pesten uit het leven is gestapt. De krant rept over eigenschappen van deze persoon, die mij doen denken aan een mens met ASS. Deze mens heeft hulp gezocht en is niet serieus genomen, niet door leidinggevenden, niet door de OR, niet door … hoe herkenbaar. Overheden en zorgsystemen gaan hier niet goed mee om. Dat is een snoeihard oordeel, uit eigen ervaring en uit alles wat ik om mij heen lees en zie.

Mensen die afwijken van de normaal, opvallen, eerlijk zijn, anders zijn, kwetsbaar zijn in mentale zin, vormen soms een bedreiging op onbewust niveau voor de pester. In elk geval is deze (kwetsbare) mens een zeer geliefde prooi om mee te spelen voor de pester. Een geniepige pester weet vaak een groot deel van een team of groep mee te krijgen. Veel eigen onvermogen wordt dan geprojecteerd op de prooi.

De reactie van de omgeving, inclusief politie, hulpverlening en omgeving is vaak: woorden doen geen zeer, slaan des te meer. Dit is in mijn ogen de gevaarlijkste redenering die er is. De onzichtbare pijn van emotionele kwetsuren, is niet te zien. De pijn, die kan leiden tot agressie, in de reactie van de prooi (ik weiger na het leven en studeren nog langer slachtoffer te gebruiken), is uiterlijk gedrag op ondraaglijke innerlijke pijn. Het bagatelliseren of ontkennen van deze pijn, maakt het alleen maar erger!

In de krant en wetenschappelijke lectuur wordt vaak gesproken over schaamte om pesten, buitensluiten en dergelijke bespreekbaar te maken. Mogelijk speelt schaamte een rol. Reflecterend op mijn eigen leven, en het suïcidegat dat ik nu weer ervaar, door volkomen miskenning en ontkenning in de systemen van mijn eigen hulpvraag, brengen mij bij een andere hypothese …

Schaamte is niet zozeer het probleem, wel de eenzaamheid en miskenning. Als je constant wordt gepest en buiten gesloten, vereenzaam je. Daar een mens zijn roedel nodig heeft om te overleven, slaat de paniek toe. Een ander probleem is dat mensen het subtiel treiteren niet zo serieus nemen, vaak ook niet onderkennen. Dat zie ik ook in allerlei in de media uitgemeten suïcide verslaggeving.

Om langs de randen van het suïcidegat te geraken is structurele miskenning, ontkenning en buitensluiting van buiten en uiteindelijk ook binnen in het wezen van de prooi een basis voor problemen.

Als je al hulp zoekt wordt dat vaak weggewimpeld, afgedaan, niet gezien en/of niet onderkend. Dit maakt de eenzaamheid en zelftwijfel nog groter. Geraak je in de GGZ, dan is de stress opgebouwd in het lichaam al helemaal niet meer te geleiden (door pillen en andere fysieke ingrepen). Immers, je wordt met medicatie gedrogeerd en of geïsoleerd. Terwijl de vlucht en stress hormonen op topniveau aanwezig zijn. Dit leidt eerder tot verdere traumatisering dan op heling.

Wat nodig is, is iemand die met jou, naast jou kan en wil zijn. En beweging om stress te reduceren. Gelukkig heb ik momenteel een therapeut, die vanuit oprecht, warmhartige betrokkenheid, kan zijn met en bij mij in deze pijn, van wat ik het suïcidegat noem. Deze onbevooroordeelde nabijheid, vanuit oprechte betrokkenheid, helpt en heelt. Het zogenaamde ZIJN, verzacht en heelt de pijn. Je wordt op alle aspecten van je wezen gezien en gehoord. Ieder mens wil gezien en gehoord worden, dat brengt rust, geeft bedding.

Daarnaast heb ik zo mijn eigen middelen en strategieën om, om te gaan met deze gestolde pijn, deze diepe eenzaamheid, die leidt tot ongelooflijk zwarte momenten. Ten eerste zijn er een paar mensen die ik aan de rand van dit gat, wel kan vertellen wat er is.
Dan weet ik ook dat de natuur ingaan, me verbinden aan het groen, met de elementen, mij helpen om mijzelf weer geheel te kunnen voelen en ervaren. De natuur helpt me mij gedragen te weten in het leven. Hier heb ik mijn werk van gemaakt: Natuurcoaching als uitvloeisel van levenscoaching +.

Hoe vaak ik in het verleden en ook nu heb gehoord: het valt wel mee, je verbeeldt het je, als zes mensen zeggen dat ze zich aan jou storen, dan ligt dat aan jou … het is beter voor je dat we je eruit zetten … (en dan sta je weer alleen, en de roddel laster gaat door en je staat machteloos).

Altijd volgt dan een onderzoek in mijzelf, soms met behulp van iemand om mij heen: klopt dit, wat is van mij, wat is van de ander … een grens over, lukt dit niet meer. Dan slaat de diepe zwarte eenzaamheid toe (suïcidegat).

Het is niet de schaamte die mensen tegenhoudt om over hun pijn te praten. Het suïcidegat bij pesten is diep eenzaam, woorden zijn (ook voor mij) onvindbaar, nieuwe afwijzing kun je er niet bij hebben.

Kom je iemand tegen, 113 zou een optie kunnen zijn, ik heb er geen ervaring mee. Wat je altijd kan en mag doen: “Er zijn, de ander volledig serieus nemen, warme liefdevolle / empathische luisteren, is het mooiste wat je iemand kunt geven”.

 

 

 

Scherven

Zoveel verdrietAfbeelding kan het volgende bevatten: lucht, brug en buiten

onvermogen

door teveel

krassen op een ziel

 

 

het beviel haar wel

pellen en doppen

van bonen

belonen van vriendschap

 

 

onder voorwaarden

van voor wat

hoort wat, ze

wist immer niet anders

 

 

 

tot het moment

dat ze uitvond

hoe ronder

vrij spelen en dansen was

 

 

hoe touwen en

spiralen wetten spellen

die mooier

ogen dan ooit gedroomd

 

Leven met Lef

Mijn motto is: Leven met Lef, hiertoe daag ik mezelf soms aardig uit.

In de mist, naar Wickenburg. Koud, nat en in het buitengebied is donker in de mist ook echt tasten in het duister.

Drie uur model zitten.

Mensen over je lijf horen praten, over hun worsteling met de klei en vormgeving. En over het effect van houdingen op het beeld heel veel geleerd, deze drie weken.

Twee koppies leken aardig, heb mezelf ook in marsman of buitenaardse gedaante gezien, allerleukst (zie foto)

Hoe confronterend is het om je schouders, hals en gezicht, constant als gespreksonderwerp te hebben … hoe helend ook t.o.v. alles wat ik ooit als pestende, kleinerende taal over me heen kreeg.

In een respectvolle, veilige sfeer van deze drie avonden hebben dingen een totaal andere kleur heeft gekregen.

Soms is iets doen buiten je comfortzone, in de juiste setting, helpender dan tien therapiesessies … voorlopig stof tot doorvoelen en reflecteren genoeg.

Wel te rusten.

Afbeelding kan het volgende bevatten: eten

Onderweg

Onderweg op snelwegen
waar tegen alles in trekt en stopt
tesla’s hoppen, duwen en drukken

kikkers ontwarrren het groot
geweld met kleine kwetsbaarheid

.

.

zij rijdt rustig en alert, verzet
meters vol kilo’s bereikt

veel te laat de afspraak en maakt
het goed door overal later te komen
en nog later weg te gaan

.

.

verhalen komen en gaan
tijden veranderen en later
is daar de (h)erkenning van
wat nooit uitgesproken werd

bij voorzichtig delen
is het antwoord
we hebben het gezien
en niets gedaan

.

we zijn medeschuldig
aan wat toen was …

.

dat

een

traan

en we gaan door
met leven