Vrijheid – herschepping

Divinity: Oliva O’Keeffe

Oneindige
scheppingskracht
voorbij zwaartekracht
wacht op ons
beademen

de ziel zweeft vrij rond
raakt met haar deel
de grond onder voeten
we ontmoeten weerstand

verstand bevat dit niet
een gewoon oog is blind
vindt het onzin en zint
op wraak om de draak
te eren en Baäls begeren
te belonen

Er wonen monsters ondergronds
en zwemmend door de hemel
tellen luchtschepen hun aantal
en roept mensen op het al en om
te draaien …

Oneindige
scheppingskracht
landt in zwaartekracht
vraagt ons om
ja en amen

 

als … dan …

als

als

als

 

dan

dan

dan

 

wat
wanneer
waarom

 

dan

dan

dan

 

als

als

als

 

 

kinderen die vrijwillig
met een pooier meegaan
een traan in hun hart
uit angst voor hun ouders
gevangen gezet
voor de rest van hun leven

 

als

als

als

 

dan

dan

dan

n.a.v. Een filmpje van een tiener die slachtoffer werd van sekshandel, en ergens aanwezig was bij een schietpartij, gedwongen tot seks. Haar pooier gaat vrijuit … zij zou geen wapen hebben gehad.

Wrok

Je bent er dan toch

bij het afscheid van je vader

vol boosheid en wrok

 

muren om je heen

vrouw en kinderen

alleen met hun gemis

 

je ouders die kennis

en kunde zo zeer misten

om jouw gekwelde ziel

te verstaan

 

verslagen lag hij daar

gaf het dan toch over

hij deed zoveel fout

gelijk elke ouder

naar om het even welk kind

 

Kom ik nog in de hemel?

Naar een open hand

in die van de Vader

 

 

 

Niets wil je met je ouders

je broers zijn je dierbaar

tot in je nieren verzuurd

stinkend en bokkig je aura

 

Verbazing en verwondering

om alle verwrongen beelden

over elkaar en hoe evangelisch

en conservatief heeft een ieder

het Goddelijk gelijk in zijn Bijbel …

12 Oc of Hond

rechtvaardigheid
in deze zwarte tijd
waar haat en nijd

 

 

zacht straalt de moeder
van alle leven

 

doordringt plaatstaal
van AI die mensen overneemt

 

rechtvaardigheid
in deze zwarte tijd
waar liefde ondergronds …

de stille zwijgende meerderheid

die de tijd uitzit en hard werkt …

onzichtbaar

voor de wetende

aanraakbaar in de vijfde dimensie

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant, bloem, natuur en buiten

4 Aq’ab’al of Dageraad

Adem mij openAfbeelding kan het volgende bevatten: lucht, buiten en natuur

help mij lopen

stroken groen gras

verdorren

.

.

.

 

boeren morren

mensen protesteren

we jongleren met

schaarse tijd

 

waar lijden in

leiden overgaat

en omgekeerd

leren we

ademhalen

 

we vertalen de

woorden en wensen

van de club van zes

die dit plan

met een voorman

 

de pan staat op de kookpot

stil smeden ze hun snode plan

we hoorden er pas onlangs van

erger dan Hitler

zijn kinderen betrokken

 

Adem mij open

help mij lopen

met een helder weten

open hart …

.

.

.

.

n.a.v. een 3 uur durende reportage: Wie is Bill Gates?

De stilte

De stilte

.

.

.
waanzin

.

een kind
zo depressief

.

een moeder
als een kloek

.

verstikkend soms
in en

.

uit

wanhoop

.

.

.

op de rand
van de afgrond
een stille schreeuw …

een dikke muur
puur omdat niet nog
niet nog

niet

een

keer

een druppel pijn
of zout


een druppel
erbij
is teveel

.

en dan doe je het
voortaan alleen

.

zo was ik ook

toen

ik 15 was.

Het HSP-kind

als het lint waait in de wind
het kind de woorden zoekt
boeken leest en antwoorden zoekt
in deze boeken niet te vinden

 


de vragen van het kind geslagen
tot een klein miskennend duister
luister naar de stem van de sterren
wat te vinden is in werelden

 


van ver boven en onderin het brein
zijn met de vragen en dragen van
een mantel die te zwaar en licht
in een enkel moment, verboden

 


de nood van het kind
uitvergroot in later
de honger en pijn
in het aardse bestaan
zijn niet te dragen

 


lagen pelt zij af
grootmoeder van het leven
even maar de lach
toch altijd weer dat voelen
van dat wat verandert
in de schermen van de wind

 


meten is weten en vergeten
de vragen, het klopt
weer een zender
die het brein en fysiek
zwaar belast
tot het bloed zich aanpast

Verbonden

JAfbeelding kan het volgende bevatten: binnene zoekt verbinding

liefde en relatie

 

 

verbinding is vergeven

niet persé vergeten

 

 

wat als de woorden

niet overeenkomen

 

met daden

 

als de naden

te strak gestikt

verstikkende

weerzin

 

 

met pijn in mijn maag

verkrampte schouders

 

 

zand erover

als het rottend fruit

nog geurt en kleurt

oranje – rood

 

 

Rigide misschien

als grenzen te ver opgerekt …

zover dat de liefde

voor de tegenover niet groter

is, dan de pijn en het weten

dat vergeten woorden niet bestaan …

 

 

dat buitensluiten en blokken geen liefde

en ontmoeten biedt …

 


 

ik doe het zelf ook, dat blokken

uit zelfbescherming

als gesprek niet kan

alleen dan …

 

 

als een ander geen gesprek wil

dan is er voor mij

geen verbinding

noch ontmoeten

 

 

 

De Waarheid

de waarheid

is niet uniform

 

 

zij is slechts

een hij als men het

 

 

dwingend oplegt

met vuur en zwaard

´

verplichtend

verpletterend

zichzelf bewaakt

 

 

de waarheid

is niet eender

 

 

nepnieuws

is het oorlogsverslag

van de overwinnaar

over de visie

om de zogeheten verliezer

 

 

nepnieuws

is het oorlogsverslag

van de anders denkenden

met een visie

over de enig echte waarheid

 

 

de liefde is

zij weet

dat niet weten

antwoorden geeft

kleden weeft

vol kleur en geur

Als leven op zwart …

Sylvia Reijbroek

Als het leven op zwart staat
en er dat ene kleine strookje licht
door een kierlijk koortje

dat ene sprankje

 

 

Een leven dat nog wil zijn
de pijn doorvoelend
vol gevoel
in samen

 

Als het leven op zwart staat
het gesprek lijkt te stokken en blokken
zwaarder dan jij

je benen tergen

dat ene sprankje

 

Een leven dat getekend is
door pesten en miskenning
gewenning
is er nooit

 

 

Die momenten dat de dans
sprankelend vlindert
het zindert in het licht
verlichting oplicht
verplichte dag
uit doorwaakte nachten

dat ene sprankje

 

Een leven dat getekend is
door pesten en miskenning
haat en nijd, de tijd
verminken
verzinken wij in het Zelf
een eigen Geweld
vol hoop en moed

 

dat ene fragment
dat jou jij maakt …

n.a.v. een reactie op een tekst van John Roovers en verder uitgewerkt

 

Als leven te zwaar wordt

Als je buiten alle hokjes
door het leven dient te gaan
bestaat er zoveel genadeloosheid
oordeel en vooroordeel

 

de kracht van kwetsbaarheid
tot kunst verheven
is het grootste compliment dat er bestaat
oordeel en miskenning

 

soms als de druk te lang te hoog en groot is
wordt in de oerpijn en kwetsbaarheid van het leven
ademhalen zelfs teveel en de draagkracht
die nog immer even groot is als voorheen

te klein voor de last van het leven
dat suïcidale deel, de vraag waarom leef ik nog
kan dan eenmalig oppoppen …

die gedachte is nog veilig
op het moment dat de drang om te springen
zo sterk is, dat je het bijna doet …

dan met jezelf in gesprek
onderzoeken welke pijn niet te dragen is …
je ziet het niet aan de buitenkant

het leeft geimplodeerd aan de binnenkant
van een beschadigd leven …

zoals al eens eerder omschreven
er over praten is vrijwel onmogelijk …

het bagatelliseren
het onbegrip
het miskennen

is nog meer last op kwetsbare en gebroken schouders …

durf je dan naast de mens te zitten, en te zijn?

Oorlogstrauma’s

Oorlogen
geweld
Duitsland, Nederland, Indië

 

 

geloof en vertrouwen
gevallen
voeten

 

 

je nam me mee
zestien jaar

 

 

voorin de truck
door de Badlands

 

 

 

het zwarte schaap
verloren gewaand

 

 

van kerk en god
losgeslagen

 

 

het viel zwaar
in de familie

 

 

 

zo jong als ik was
zag ik dat het geen pas
had je de hel toe te bedelen
te moeten redden
voor de kerk …

sterk gezwegen
rijgen we herinneringen
aan gouden draden

 

75 jaar vrijheid
voor altijd gevangen
in nachtmerries

.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, zitten, tafel, drinken en binnen

3 Kawoq

rammelend met zijn bellenhoed

ontdoet zij zich van alle constructen

opgelegd door de wereld vol systemen

langs omgewoelde en gebaande paden

 

 

 

waar geen wegen te vinden zijn

de levenspijn ondraaglijk geworden afgedaan

bestaat hij/zij bij de gratie van momenten

waarbij de opcenten zijn verdwenen

 

 

 

we verlenen nog mond op mond beademing

tot ook deze benadering geen zin meer heeft

zonder de dwaas is het leven vrijwel zinloos

nodeloos het gouden geld

 

 

het water

de lucht

de grond

vervuild

 

 

doods

 

 

woestijnen

 

 

eeuwen

 

 

rust

 

 

dna rust

 

 

miljoenen jaren later

 

 

zien we wel weer

 

 

 

 

Gaskamer

de deur toe
gas
vergast
levend
dood

 

 

te snel
kinderen
levend verbrand
aan de rand
van vrijheid

 

 

 

die levenslange
gevangenschap
want de hel
op aarde

 

 

laat je niet los
je leeft en viert
en achterom
broeit de herinnering

 

 

de kentering
in beschaving

 

 

nooit meer

en toch

doen wij het nu echt anders

met dieren
vluchtelingen
mensen met een beperking
mensen die anders zijn
mensen die niet mee kunnen komen

mensen die niet in een hokje passen …

 

nooit meer aan het gas

kom verras me

met menslievendheid

wellevendheid

de deur open

gas vlucht

levensloop

gebroken

gezicht

vergeten

slechts

een naam

op een steen

met voeten

getreden …

Dikke boom – en levenslessen

En opeens is dit geval

rondom de dikke boom

op indirecte wijze

heerlijk actueel

 

 

natuurlijk weet ik

als alles projectie is …

 

 

 

en toch raakt het

als er zoveel leugens

over mij

het dorp door rollen

 

 

 

 

met de kennis van nu

kijk en voel ik terug

 

 

 

 

dankbaar voor de lieve

goede

mooie mensen

om mij heen

Religieuze staat

Of je nu om het even

welke religie wilt promoten

uitvergroten van onzekerheid

in vermeend uitverkoren

je MOET erbij horen

anders ben je verloren

 

 

 

met heidenen en moslims

dien je niet om te gaan

hel even verdoemenis slaan

je om de oren

zo het hoort

de wet bekoort

 

hierin de wijsheid en balans

alsook het vermogen van dans

in de ruimte verloren

het gehoor ademt angst

en zegen om WAARHEID

die door tijd onveranderlijk

de enige waarheid in statistiek

zou zijn.

 

 

Of je nu om het even

welke religie wilt promoten

wat bij ons thuis en later hier

ook nog voor mij de norm was

ging uit de pas lopen met

wijsheden van verder terug

 

 

 

 

voetenstappen versterven

geleerd van mis-denken

bekeer ik mij tot niet weten

 

 

en alles aan de wet laten …

een wet die niet geschreven is

De wet van Leven!

1 B’atz of Aap – suïcidegat

spelen met gedachten

gevoelens inzichten

de kracht van kwetsbaarheid

Geen fotobeschrijving beschikbaar.levenservaring

ten volle

in perspectief gezet

 

 

 

 

nu nog opschrijven

ter lering en vermaak

van de goe-gemeente

———————————–

Over het suïcidegat bij pesten

 

Pesten kent diverse vormen, enkele ervaringen zijn meestal wel te hanteren voor een mens. Structurele pesterijen en buitensluitingen, alsook miskenning van wezenlijke eigenschappen, talenten en gevoeligheden van een mens, hebben een onzichtbare impact. Als dat gedurende lange tijd in je jeugd plaatsvindt, geeft dat blijvende krassen en grote littekens.

De laatste tijd is er weer van alles in het nieuws over pesten. Deze week over een agent die na veel pesten uit het leven is gestapt. De krant rept over eigenschappen van deze persoon, die mij doen denken aan een mens met ASS. Deze mens heeft hulp gezocht en is niet serieus genomen, niet door leidinggevenden, niet door de OR, niet door … hoe herkenbaar. Overheden en zorgsystemen gaan hier niet goed mee om. Dat is een snoeihard oordeel, uit eigen ervaring en uit alles wat ik om mij heen lees en zie.

Mensen die afwijken van de normaal, opvallen, eerlijk zijn, anders zijn, kwetsbaar zijn in mentale zin, vormen soms een bedreiging op onbewust niveau voor de pester. In elk geval is deze (kwetsbare) mens een zeer geliefde prooi om mee te spelen voor de pester. Een geniepige pester weet vaak een groot deel van een team of groep mee te krijgen. Veel eigen onvermogen wordt dan geprojecteerd op de prooi.

De reactie van de omgeving, inclusief politie, hulpverlening en omgeving is vaak: woorden doen geen zeer, slaan des te meer. Dit is in mijn ogen de gevaarlijkste redenering die er is. De onzichtbare pijn van emotionele kwetsuren, is niet te zien. De pijn, die kan leiden tot agressie, in de reactie van de prooi (ik weiger na het leven en studeren nog langer slachtoffer te gebruiken), is uiterlijk gedrag op ondraaglijke innerlijke pijn. Het bagatelliseren of ontkennen van deze pijn, maakt het alleen maar erger!

In de krant en wetenschappelijke lectuur wordt vaak gesproken over schaamte om pesten, buitensluiten en dergelijke bespreekbaar te maken. Mogelijk speelt schaamte een rol. Reflecterend op mijn eigen leven, en het suïcidegat dat ik nu weer ervaar, door volkomen miskenning en ontkenning in de systemen van mijn eigen hulpvraag, brengen mij bij een andere hypothese …

Schaamte is niet zozeer het probleem, wel de eenzaamheid en miskenning. Als je constant wordt gepest en buiten gesloten, vereenzaam je. Daar een mens zijn roedel nodig heeft om te overleven, slaat de paniek toe. Een ander probleem is dat mensen het subtiel treiteren niet zo serieus nemen, vaak ook niet onderkennen. Dat zie ik ook in allerlei in de media uitgemeten suïcide verslaggeving.

Om langs de randen van het suïcidegat te geraken is structurele miskenning, ontkenning en buitensluiting van buiten en uiteindelijk ook binnen in het wezen van de prooi een basis voor problemen.

Als je al hulp zoekt wordt dat vaak weggewimpeld, afgedaan, niet gezien en/of niet onderkend. Dit maakt de eenzaamheid en zelftwijfel nog groter. Geraak je in de GGZ, dan is de stress opgebouwd in het lichaam al helemaal niet meer te geleiden (door pillen en andere fysieke ingrepen). Immers, je wordt met medicatie gedrogeerd en of geïsoleerd. Terwijl de vlucht en stress hormonen op topniveau aanwezig zijn. Dit leidt eerder tot verdere traumatisering dan op heling.

Wat nodig is, is iemand die met jou, naast jou kan en wil zijn. En beweging om stress te reduceren. Gelukkig heb ik momenteel een therapeut, die vanuit oprecht, warmhartige betrokkenheid, kan zijn met en bij mij in deze pijn, van wat ik het suïcidegat noem. Deze onbevooroordeelde nabijheid, vanuit oprechte betrokkenheid, helpt en heelt. Het zogenaamde ZIJN, verzacht en heelt de pijn. Je wordt op alle aspecten van je wezen gezien en gehoord. Ieder mens wil gezien en gehoord worden, dat brengt rust, geeft bedding.

Daarnaast heb ik zo mijn eigen middelen en strategieën om, om te gaan met deze gestolde pijn, deze diepe eenzaamheid, die leidt tot ongelooflijk zwarte momenten. Ten eerste zijn er een paar mensen die ik aan de rand van dit gat, wel kan vertellen wat er is.
Dan weet ik ook dat de natuur ingaan, me verbinden aan het groen, met de elementen, mij helpen om mijzelf weer geheel te kunnen voelen en ervaren. De natuur helpt me mij gedragen te weten in het leven. Hier heb ik mijn werk van gemaakt: Natuurcoaching als uitvloeisel van levenscoaching +.

Hoe vaak ik in het verleden en ook nu heb gehoord: het valt wel mee, je verbeeldt het je, als zes mensen zeggen dat ze zich aan jou storen, dan ligt dat aan jou … het is beter voor je dat we je eruit zetten … (en dan sta je weer alleen, en de roddel laster gaat door en je staat machteloos).

Altijd volgt dan een onderzoek in mijzelf, soms met behulp van iemand om mij heen: klopt dit, wat is van mij, wat is van de ander … een grens over, lukt dit niet meer. Dan slaat de diepe zwarte eenzaamheid toe (suïcidegat).

Het is niet de schaamte die mensen tegenhoudt om over hun pijn te praten. Het suïcidegat bij pesten is diep eenzaam, woorden zijn (ook voor mij) onvindbaar, nieuwe afwijzing kun je er niet bij hebben.

Kom je iemand tegen, 113 zou een optie kunnen zijn, ik heb er geen ervaring mee. Wat je altijd kan en mag doen: “Er zijn, de ander volledig serieus nemen, warme liefdevolle / empathische luisteren, is het mooiste wat je iemand kunt geven”.